ornament      Atena      ornament 

Topograficzny Słownik

Starożytnych Aten

falafalafalafalafala
opracował Petros Pneumatikos

ozdoba
STRONA GŁÓWNA


Grecja
Grecja
Ateny antyczne
Ateny starożytne
Akropol-parva
Akropol
Agora-parva
Agora
Athenae modernae-parva
Ateny współczesne
Aleksander
Daty i fakty
obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1


ATENY NA TLE HISTORII GRECJI I MITÓW

obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1

 

? -  ok. 10 000 r. p.n.e. − Atlantyda

W dwóch Dialogach Platona, Kritiasie i Timajosie jest mowa o Atlantydzie, lądzie między Europą a Ameryką, którym pierwotnie zarządzał Posejdon, a później jego potomkowie spłodzeni z ziemską kobietą. Był to ponoć ląd wielkości Australii czy Antarktydy, bogaty, o przyjemnym klimacie i początkowo dobrze rządzony przez mądrych królów. Bogactwo doprowadziło do moralnego upadku, ten − do gniewu bogów. Atlantyda zapadła się w otchłani morskiej. Spór o Atlantydę nadal trwa. Ciekawe są jednak podobieństwa kultur po obu stronach hipotetycznej Atlantydy: budowle piramidalne, mumifikacja, podobieństwo trzcinowych łodzi Egiptu starożytnego i południowej Ameryki, pechowa liczba trzynastka, typy meandrycznych ozdób, pierwiastek -atl w słowach Atlas, Atlantyk oraz Quetzalcoatl ("Pierzasty wąż") − aztecki bóg, który ponoć przywędrował do Ameryki ze wschodu.

 

Atlantyda
 
Czasy mityczne

Kekrops, Atena, Posejdon

Pierwszym, mitycznym królem Aten miał być Kekrops ((Κέκροψ)), syn Gai, półczłowiek-półwąż, który obwarował Akropol (pierwotna nazwa miasta i wzgórza - Kekropia). Za jego panowania Atena i Posejdon prowadzili spór o władze nad Attyką i o jego rozstrzygnięcie zwrócili się do Kekropsa. Posejdon w celu przypodobania się Kekropsowi sprawił, że na Akropolu wytrysnęła słona woda, natomiast Atena posadziła drzewa oliwne (rosło przy świątyni Erechthejon na Akropolu). Kekrops rozstrzygnął spór na korzyść Ateny, co straszliwie rozgniewało Posejdona, który zesłał na Attykę potop. Kekrops wprowadził kult Ateny i Zeusa, monogamię oraz palenie zwłok. Wynalazł pismo, ustanowił rytuał zawierania małżeństw i zniósł ofiary z ludzi. Miał jednego syna – Erysichtona i trzy córki: Aglauros, Herse i Pandrosos.

 

 Kekrops

  

ok. 1600 r. p.n.e. 

Szczyt kultury minojskiej na Krecie

Legendarny król Minos stworzył pokojowo nastawioną kulturę na Krecie. Pałace budowano na planie labiryntu, tzn. z licznymi przybudówkami i rozgałęzieniami. Ok. 1425 r. p.n.e. stolica królestwa i pałac w Knossos zostały zburzone przez trzęsienie ziemi.

 

Knossos

  

ok. 1600 - 1200 r. p.n.e. 

Potęga Myken

Miasto Mykeny na Peloponezie było stolicą rodu Atrydów, z którego wywodzili się dowódcy wojny trojańskiej Agamemnon i Menelaos.

 

Mykeny

  

ok. 1300 - 1200 r. p.n.e. 

Wojna trojańska

Syn króla Troi, Priama, będąc w gościnie u Menelaosa, pokochał jego żonę Helenę, z którą uciekł hańbiąc męża pięknej Heleny i prawa gościnności. Stało się to przyczyną wojny, która trwała dziesięć lat. Że nie był to tylko literacki wymysł Homera udowodnił niemiecki archeolog Heinrich Schliemann, który odkrył pod koniec XIX w. ruiny starożytnej Troi, a wśród nich bogaty skarb (tzw. "Skarb Priama"). Po II wojnie światowej skarb ten z Berlina został wywieziony do Moskwy i tam się znajduje. Do skarbu tego roszczą pretensje władze Grecji, bo to ich dziedzictwo kulturowe, Turcji, ponieważ Troja leży na dzisiejszych ich terenach, Niemiec, bo odkrywcą był Schliemann oraz Rosji, które "Skarb Priama" traktują jako kontrybucję wojenną za zniszczenie swoich dóbr kultury.

 

wojna troj.

  

ok. 1200 r. p.n.e. 

Powrót Odyseusza do Itaki.

Po upadku Troi jeden ze zwycięskich wodzów, Odyseusz (Ulisses), długo wracał do ojczystej Itaki, w której czekała wierna Penelopa, co spisał Homer w Odysei. 

 

odys

  

776 r. p.n.e. 

Pierwsze igrzyska olimpijskie

Ku czci Dzeusa odbywały się w Olimpii, mieście na Peloponezie, igrzyska sportowe, muzyczne i poetyckie. Po raz pierwszy poświadczone one zostały w roku 776 p.n.e. Od tego roku zaczęto też w starożytnej Grecji mierzyć rachubę czasu, przy czym, ponieważ igrzyska te odbywały się co cztery lata, również ten czteroletni okres między zawodami nazywano również olimpiadą. Na czas igrzysk ogłaszano "święty pokój", zabronione były wówczas wszelkie wojny, zwycięscy zaś zawodów honorowani byli przez miasta swojego pochodzenia w sposób wyjątkowy.

 

Olimpia

  

ok. 700 r. p.n.e. 

W Sparcie Likurg nadaje prawa

Spartańskie, czyli twarde, wojskowe wychowanie, wywodzi się od tegoż prawodawcy. "Lakoniczna mowa" (Spartanin = Lacedemończyk) to krótkie, wojskowe "Tak jest" wobec rozkazu przełożonego.

 

likurg

  

624 r. p.n.e. 

Reformy Drakona w Atenach

"Drakońskie prawo" to ustawodawstwo niezwykle surowe. Niemal za każde przewinienie przewidywał Drakon karę śmierci.

 

drakon

 594 r. p.n.e. 

Solon reformuje ustrój Aten

Solon znosi niewolę za długi, dzieli obywateli na cztery klasy majątkowe i wiąże prawa piastowania urzędów ze statusem majątkowym, ustanawia sąd ludowy.

solon

594 - 510 r. p.n.e. 

Okres tyranii w Atenach

Okres ten nazywamy czasem tyranów, ponieważ w wielu miastach-państwach greckich przejmowali władzę na drodze zamachu stanu, obalając rządy arystokracji. W Atenach władzę tyrańską przejął Pizystrat i jego synowie, natomiast obalili ich Harmodios i Aristogejton, którym Ateńczycy wystawili słynny posąg na Agorze.

Harmodios i Aristogejton

 ok. 550 r. p.n.e. 

Krezus, najbogatszy król Lidii

Krezus, król Lidii (dzisiejsza zachodnia Turcja), jeden z najbogatszych  władców starożytności otrzymał wyrocznię w Delfach, że "zniszczy wielkie państwo", jeśli wyruszy przeciw Persom. Zrozumiał, że zniszczy Persję, wyruszył na wojnę, ale ... zniszczył swoje państwo.

krezus

510 - 507 r. p.n.e. 

Początki demokracji w Atenach

Klejstenes przegania z Aten tyrana Hippiasza i podejmuje reformę ustrojową, która staje się początkiem demokracji ateńskiej.

klejstenes

 490 r. p.n.e. 

I wojna perska. Bitwa pod Maratonem

Zwycięstwo Greków pod wodzą Miltiadesa ogłosił w Atenach posłaniec, który zmęczony biegiem 42 kilometrów z pola bitwy padł martwy. Na tę pamiątkę w odrodzonych Igrzyskach Olimpijskich odbywa się bieg maratoński na tym dystansie.

miltiades
 486 r. p.n.e. 
Rozbudowa floty ateńskiej

Ateńczycy wiedzieli, że olbrzymia Persja nie pogodzi się z klęską zadaną przez niedużą Grecję. Obie strony szykowały się do wojny. Delficką wyrocznię: "Należy bronić się za drewnianymi murami" Temistokles, jeden z wodzów greckich, zinterpretował jako "mur zbudowany z drewnianych okrętów", do czego przekonał Ateńczyków i wybudował nowoczesną flotę.

temistokles

 480 r. p.n.e. 

II wojna perska
 
Bitwa pod Termopilami. Śmierć 300 Spartan pod wodzą Leonidasa w bitwie w wąwozie termopilskim.
Zwycięstwo floty morskiej Grecji pod Salaminą.

leonidas

 457 - 404 r. p.n.e. 

Nieszczęsne wojny peloponeskie między Spartą a Atenami.

Trzy bratobójcze wojny peloponeskie, które opisał Tukidydes, stały się początkiem końca potęgi Aten. Osłabione klęskami ze Spartanami zaczęły chylić się ku upadkowi.

tukidydes

443 - 429 r. p.n.e. 

Demokracja ateńska Peryklesa

Ateński mąż stanu, Perykles, po raz pierwszy w historii Europy, kierował się zasadami "władzy ludu" dÁmoj - lud; krat…a - władza). Zgromadzenie Ludowe, najwyższy organ władzy w państwie, które prowadziło swoje obrady na Pnyksie, a potem też w teatrze Dionizosa, stał się wzorcem dla wszystkich ustawodawczych sejmów, parlamentów.

perykles
ok. 430 r. p.n.e.
 
Śmierć Herodota, "ojca historii".
herodot
ok. 450 - 410 r. p.n.e.
 
Akropol - duma Ateńczyków


Biały (chociaż pierwotnie malowany), marmurowy Akropol, osiąga pełnię świetności.
akropol

ok. 440 r. p.n.e. 

"Dzeus Olimpijski" Fidiasza

Jeden z najwybitniejszych rzeźbiarzy greckich, Fidiasz, otrzymał zamówienie wykonania posągu boga Dzeusa w świątyni w Olimpii. Wykonał go na konstrukcji drewnianej z płytek kości słoniowej pokrytych warstewką złota. Posąg zaliczany był do "7 cudów starożytności".

zeus olim.

ok. 410 r. p.n.e. 

Okres świetności tragedii greckiej

Trzech najświetniejszych tragików greckich, Ajschylos, Sofokles i Eurypides, doprowadziło ten gatunek literacki na niedościgłe wyżyny kunsztu.

maski tragiczne

 

399 r. p.n.e. 

Stracenie filozofa Sokratesa

Ateński filozof Sokrates zostaje oskarżony o demoralizację młodzieży, skazany na śmierć, śmierć wykonana przez wypicie trującej cykuty. Mówi się o oświeconym okresie ateńskim, o demokracji, o tolerancji, a wyrok nader surowy, wręcz niezrozumiały. Platon, uczeń Sokratesa, w swych Dialogach przedstawia poglądy mistrza. Absolutnie nie zasługują na potępienie, co więcej, na śmierć. Niektórzy Sokratesa porównywali do Jezusa. Obaj nie pisali, a nauki spisali ich uczniowie; obaj głosili poglądy niewygodne dla "establishmentu"; obaj ponieśli śmierć za swe przekonania.

 

sokrates

 353 r. p.n.e. 

Mauzoleum w Halikarnasie

Artemizja, siostra i żona Mauzolosa, perskiego satrapy w Karii (dzisiejsza zachodnia Turcja), po śmierci męża buduje wspaniały grobowiec (jeden z "7 cudów starożytności"), który stał się wzorcem dla wszystkich późniejszych monumentalnych grobowców - mauzoleów.

mausoleum

356 r. p.n.e. 

Spalenie Artemizjonu w Efezie

Świątynia Artemidy w Efezie, jeden z "7 cudów starożytności", stała się obiektem piromańskich zapędów niejakiego Herostratosa. Jak później wyznał na torturach, chciał zyskać przez ten czyn nieśmiertelną sławę. By uniemożliwić spełnienie tej nadziei, po wykonaniu kary śmierci na podpalaczu, mieszkańcy Efezu postanowili nigdy nie wymawiać imienia podpalacza. Historia jednak wskazuje, że niesławny czyn i imię Herostratosa nie poszły w zapomnienie.

artemizjon

 348 r. p.n.e. 

Śmierć Platona (428 - 348), najsłynniejszego przedstawiciela filozofii idealistycznej.

Platon, uczeń Sokratesa, założyciel słynnej przez ponad 900 lat Akademii, autor Dialogów, które do dzisiaj nie tracą na aktualności.

platon

 338 r. p.n.e. 

Koniec niepodległości Aten

Filip II Macedoński, za którego czasów Macedonia rośnie w potęgę, w bitwie pod Cheroneą pokonuje i uzależnia Ateńczyków. Jest to kres świetności politycznej Aten.

filip

356 - 323 r. p.n.e. 

Krótkie, ale niezwykłe życie Aleksandra Macedońskiego i potęgi jego władzy.

aleksander mac.

322 r. p.n.e. 

Śmierć Arystotelesa (384 - 322), najsłynniejszego przedstawiciela filozofii realistycznej. Najpierw był uczniem Platona, ale potem ich kierunki myślenia się rozeszły (F…loj Pl£twn, ¢ll' ¢me…nwn f…lh ¢l»qeia."Dobry przyjaciel Platon, ale lepszą przyjaciółką Prawda").

arystoteles
290 r. p.n.e. 
Kolos Rodyjski

Na wyspie Rodos, u wejścia do portu, zbudowano olbrzymi posąg boga Heliosa, który został zaliczony do jednego z "7 cudów starożytności".

kolos rod.
279 r. p.n.e. 
Latarnia morska na wyspie Faros

Na maleńkiej wyspie Faros, będącej częścią portu Aleksandria, zbudowano słynną latarnię morską, która również została zaliczona do jednego z "7 cudów starożytności".

faros

 275 r. p.n.e. 

"Pyrrusowe zwycięstwo"

Król Epiru, Pyrrus, włączył się w wojnę Tarentu przeciwko Rzymowi. Po raz pierwszy Rzymianie ujrzeli w armii Pyrrusa bojowe słonie. Wygrał bitwę Pyrrus, ale z tak wielkimi stratami, że − jak stwierdził − "Jeszcze jedno takie zwycięstwo, a jesteśmy przegrani".

pyrrus

 ok. 215 r. p.n.e. 

Biblioteka Aleksandryjska

Dzięki poparciu greckiej dynastii Ptolemeuszy powstała w Aleksandrii słynna biblioteka licząca ok. miliona papirusowych zwojów z niemal wszystkimi dziełami starożytności. Biblioteka spłonęła w czasie oblężenia Aleksandrii w 48 r. p.n.e. w tzw. wojnie aleksandryjskiej.

bibl. al.
 212 r. p.n.e. 
Śmierć Archimedesa w Syrakuzach

Archimedes, słynny wynalazca (wielokrążek, śruba wodna), matematyk (początek rachunku różniczkowego), fizyk (słynne Heureka! po odkryciu prawa wyporu), mieszkał w Syrakuzach, mieście na Sycylii, które w czasie II wojny punickiej opowiedziało się po stronie Kartaginy. Jeden z rzymskich żołnierzy widząc uczonego rysującego jakieś plany na ziemi, zaczął deptać po rysunkach. Noli tángere círculos meos ! (Nie burz moich kółek!) miał zawołać rozzłoszczony Archimedes do nieuczonego żołdaka. Ten pchnął go mieczem i zabił.

smierc arch.

146 r. p.n.e. 

Grecja staje się zależna od Rzymu

Był czas potęgi Grecji, ale w r. 146 najpierw padł Korynt przed legionami rzymskimi, a wkrótce cała Grecja stała się jedną z prowincji Imperium Romanum, zachowując jednak historyczną nazwę Achaja.

achaja 

86 r. p.n.e. 

Ateny zniszczone przez Sullę

W czasie i po wojnie z Mitrydatesem Sulla, rzymski wódz i dyktator, niszczy Ateny.

 sulla

 ok. 8 - 6 r. p.n.e. 
Narodziny Jezusa

Do VI w. n.e. obliczano lata od roku założenia Rzymu (a. U. c. = ab Urbe cóndita = od założenia Rzymu). Żyjący w VI wieku zakonnik Dionizy Exiguus postanowił wprowadzić "nową erę", obliczać od roku narodzenia Jezusa. Obliczył, że Jezus narodził się w 754 roku rzymskiej rachuby czasu, czyli w 754 r. od założenia Rzymu. Przy poparciu Kościoła uznano więc, że zerowy rok ery chrześcijańskiej to 754 r. a. U. c. Nową, chrześcijańską erę wprowadzono, ale znacznie później wykazano, że obliczenia przeprowadzone przez Dionizego są błędne.

chrystus

ok. 50-53 r. – Apostoł Paweł w Atenach

W czasie swoich apostolskich podróży św. Paweł dotarł też do Aten (Dzieje Apostolskie 17, 15-33), gdzie dyskutował z Żydami w synagodze, z Ateńczykami na Agorze i Areopagu. Ateńczycy słuchali Pawła, ale wyśmiali, gdy mówił o zmartwychwstaniu. Na pamiątkę tych wydarzeń powstała nazwa ulicy św. Pawła nieopodal Agory i Areopagu.

 pawel

ok. 50 Dionizy Areopagita

Wśród słuchaczy św. Pawła na Areopagu był Dionizy Areopagita i kobieta o imieniu Damaris (Dzieje Apostolskie 17, 33-34). Oni uwierzyli nauce św. Pawła i stali się jego uczniami. Dionizy stał się pierwszym biskupem Aten. Na pamiątkę tych wydarzeń powstała nazwa ulicy św. Dionizego Areopagity nieopodal Agory i Areopagu.

 dionizy

117-138 r. n.e.

W czasie panowania Hadriana Ateny odbudowywane i rozbudowane

Właśnie cesarz rzymski Hadrian (też Antoninus Pius i Marek Aureliusz) doceniali wartość Aten i on nie tylko restaurował stare zabytki, ale i rozbudował to miasto (Hadrianopolis), wznosząc wiele wspaniałych monumentów (m.in. Mury Hadriana z Bramą swojego imienia, Rynek Rzymski, Bibliotekę Hadriana)

 hadrian

 

W r. 269 i 396 n.e.

Ateny totalnie zniszczone przez ludy germańskie: Herulów i Wizygotów

Po tych najazdach Ateny nie potrafiły się już podźwignąć i miasto podbite, ujarzmione i zniszczone zaczęło chylić się ku upadkowi.

 

 wizygoci

529 r. n.e.
Zamknięcie Akademii Platońskiej

Ta szkoła, założona w Atenach ok. 387 p.n.e. przez Platona, zlikwidowana przez cesarza bizantyjskiego Justyniana w 529 r. n.e., istniała przez ponad 900 lat. Mieściła się w gaju poświęconym herosowi ateńskiemu Akademosowi (za Bramą Dipylońską, na północ od centrum Aten),  od którego imienia pochodzi jej nazwa. Zajmowano się w niej przede wszystkim filozofią i matematyką, a także retoryką i naukami przyrodniczymi. Legenda głosi, że widniał na niej napis: γεωμέτρητος μηδες εσίτω (niech nie wchodzi nikt nieobeznany z geometrią).

 justynian

Od 1204-1460

Ateny ośrodkiem efemerycznych państewek krzyżowców

Księstwo Aten powstało po zdobyciu Bizancjum przez krzyżowców. Było lennem Królestwa Tesaloniki, obejmowało Attykę i Beocję w środkowej Grecji i północno-wschodnią część półwyspu peloponeskiego.

grecja krzyz. 

1460-1833

Grecja i Ateny pod panowaniem tureckim

W 1460 roku z rozkazu sułtana Mehmeda II ostatni książę Księstwa Ateńskiego, Franciszek, został zgładzony. Wraz z jego śmiercią przestało istnieć Księstwo Aten.

mahmed 


1687 (26.IX)

Pocisk Wenecjan uderza w Parthenon

Po udanej odsieczy Wiednia w 1683, Austria, Polska z Litwą, Państwo Kościelne i Wenecja utworzyły koalicję antyturecką zwaną „Świętą Ligą”. W latach 1683-1699 toczyła się wojna Świętej Ligi, poszerzonej o sojusznicze państwo Rosję, z Imperium Osmańskim. W trakcie tej wojny w czasie oblężenia Akropolu, na którym w Partenonie Turcy utworzyli skład amunicji, kula Wenecjan uderzyła w tę świątynię i nastąpił potężny wybuch, który bezpowrotnie uszkodził monument Ateny.

 

 partenon wybuch

1821
Powstania Greków przeciw Turcji

17 marca 1821 wybuchło gwałtowne powstanie antytureckie. W okręgu Mani, na półwyspie Peloponez, zdobyto wszystkie trzy tureckie zamki garnizonowe. Następnie, 25 marca 1821, arcybiskup Patras, Germanos, wezwał wszystkich Greków do walki o wyzwolenie narodowe. Stąd 25 marca jest świętem narodowym, jednym z dwóch oficjalnych (drugie to dzień „Nie!”, 28 października, rocznica odrzucenia ultimatum Mussoliniego). Powstanie, po krwawych walkach, z pomocą Anglii, Francji i Rosji, doprowadziło w 1830 r. do odzyskania niepodległości przez niewielką część obecnego terytorium Grecji.

powst. grekow

1834

Król Grecji, Otton I Bawarski (imię otrzymał po swoim stryju Ottonie I, królu Grecji), przeniósł stolicę z Nafplionu do liczących wtedy około 4 tysięcy mieszkańców Aten

 otton

 
1896

Pierwsze Igrzyska Olimpijskie ery nowożytnej.
 Pierwsze Letnie Igrzyska Olimpijskie (oficjalnie Igrzyska I Olimpiady) odbyły się w dniach od 6 do 15 kwietnia 1896 w Atenach w Grecji. Były to pierwsze nowożytne igrzyska olimpijskie, udział w nich był zarezerwowany wyłącznie dla mężczyzn. Uniemożliwiono jej przekroczenie linii mety. Ateny zostały wybrane na gospodarza zawodów w 1894 podczas kongresu zorganizowanego przez Pierre'a de Coubertina w Paryżu, na którym powołano także do życia Międzynarodowy Komitet Olimpijski.
     Na zakończenie igrzysk George Stuart Robertson wygłosił napisaną przez siebie odę w języku starogreckim, a następnie uhonorowano wszystkich zwycięzców. Otrzymali oni dyplomy, medale oraz gałązki oliwne.
 

igrz. ol. I

W latach 1912-1923 trwała wojna grecko-turecka, w jej wyniku napłynęło do Aten prawie milion greckich przesiedleńców, dla których trzeba było w pośpiechu wybudować mieszkania. Stąd nastąpił bezprecedensowy rozrost greckiej stolicy i powstanie dzielnic nędzy - pierwszych slumsów, których resztki przetrwały na przedmieściach do dnia dzisiejszego.

 smyrna

1941 do 1944

Okupacja włoska i niemiecka.

flaga grecji         godlo

 niemcy w grecji

12.X.1944

Do Aten wkroczyły oddziały brytyjskie, wyzwalając miasto.

 churchil

Ateny były świadkiem narodowej tragedii Greków, czyli wojny domowej w latach 1944-1949 i zamachu stanu "czarnych pułkowników" w roku 1967.

 czarni polk.

2004

 

Ateny gospodarzem XXVIII Letnich Igrzysk Olimpijskich.

 

 ateny 2004

obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1

Aglaurejon

Dzielnica Agrai

Nymfajon

Stoa Południowa

Agora

Dzielnica Agryle

Nowe Buleuterion

Stoa Południowo-wschodnia

Akademia

Dzielnica Diomeja

Odeon Agryppy

Stoa Południowo-zachodnia

Akropolis

Dzielnica Hadrianopolis

Odeon Herodesa Atticusa

Stoa Północno-wschodnia

Akwedukt Pizystrata

Dzielnica Keramejkos

Odeon Peryklesa

Stoa Środkowa

Areopag

Dzielnica Kollytos

Ołtarz Ateny Polias

Stoa Zeusa Eleutheriosa

Ateny

Dzielnica Kolonos

Ołtarz Dwunastu Bogów

Strategejon

Barathron

Dzielnica Kydathenajon

Ołtarz Romy i Augusta

Świątynia Afrodyty i Erosa

Bazylika

Dzielnica Limnaj

Ołtarz Zeusa Agorajosa

Świątynia Apollina Patroosa

Bema

Dzielnica Melite

Pałac Hadriana

Świątynia Aresa

Biblioteka Hadriana

Dzielnica Nowe Ateny

Pandrosejon

Świątynia Asklepiosa

Biblioteka Pantainosa

Dzielnica Skambonides

Parthenon

Świątynia Ateny Nike (Apteros)

Brama (Łuk) Hadriana

Eleuzynion

Peripatos

Świątynia Ateny Polias

Brama Acharnijska

Enneakrounos

Pinakoteka

Świątynia Ateny Stara

Brama Diocharesa

Erechthejon

Pireus

Świątynia Demeter i Kory

Brama Diomejska

Góra Ardettos

Pnyks (Pnyx)

Świątynia Demosu (Ludu) i Charyt

Brama Dipylońska

Góra Lykabettos

Pomnik Herosów Eponimów

Świątynia Południowo-wschodnia

Brama Hippomachii

Grota Apollina i Pana

Pomnik Lizykratesa

Świątynia Trójkątna

Brama Itomska

Heliaja (Trybunał sądowy)

Port Faleroński

Świątynia Zeusa Najwyższego

Brama Beulé

Ilissos

Posąg Ateny Promachos

Świątynia Zeusa i Ateny Fratrii

Brama Pirejska

Kekropia

Propyleje

Świątynia Zeusa Olimpijskiego

Brama Święta

Kynosarges

Prytanejon

Świątynia Zeusa Polieusa

Buleuterion

Likejon

Rynek Rzymski

Teatr Dionizosa Eleutheriosa

Cephisus, Kefisos

Mennica

Sanktuarium Afrodyty Urania

Temenos Dionizosa Eleutheriosa

Cmentarz Dipyloński - Keramikos

Metroon

Sanktuarium Artemidy Brauronia

Tezejon (Świątynia Hefajstosa)

Chalkoteka

Monopteros

Sanktuarium Pandiona

Tolos

Długie Mury

Monument Agryppy

Stadion Panatenajski

Tripodes

Dom Arrefor

Mównica

Stoa Attalosa

Wieża Wiatrów

Domy Wód na Agorze

Mur Faleroński

Stoa Basileusa (Królewska)

Więzienie

Droga Panatenajska

Mur Hadriana

Stoa Eumenesa

Wzgórze Nimf

Droga Święta

Mury Temistoklesa

Stoa Herm

Źródło Kalliroe

Dromos

Musajon

Stoa Pojkile (Malowana)

Źródło Klepsydra

obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1obrazek1

ozdoba
STRONA GŁÓWNA
 
Jeżeli nie pojawia Ci się grecka czcionka, ściągnij ją stąd:  KORINTHUS,
a potem włóż ją
do katalogu "Czcionki" lub "Fonts",
do którego dostęp w systemie operacyjnym WINDOWS® znajduje się m.in. poprzez Panel Sterowania.

Niniejsze strony nie posiadają charakteru komercjalnego. Celem ich jest jedynie propagowanie kultury antycznej.
Materiały umieszczone na tych stronach pochodzą ze zbiorów własnych, gromadzonych latami i podanie źródeł ich pochodzenia nie jest możliwe.

Natomiast w przypadku, gdyby ktoś posiadający prawa do zamieszczonych materiałów (copyright) zgłosił zastrzeżenia, podaję e-mail kontaktowy i po sprawdzeniu zasadności zastrzeżeń, odpowiedni obraz lub tekst zostanie opatrzony odpowiednią informacją lub odnośnikiem na stronę internetową albo po prostu z tej prezentacji usunięty.

Piotr Wietrzykowski: pwietrzyk@poczta.onet.pl

Copyright © Piotr Wietrzykowski 2014